Aflevering 43 – waarin een paar folders worden geproduceerd

Bij Yamaha bestond het idee dat de Europese motorrijders verblijd moesten worden met kleurige folders waarin de Japanse waar blijmoedig en in zeer Europese stijl aangeprezen werd. Dat was een fenomenaal inzicht, want tot dan kregen de handelaren onbegrijpelijke  vouwbladen aangereikt om het jonge motormerk aan de klanten te presenteren. De mengelmoes van Japanse foto’s met Japanse jongens en meiskes en kennelijk uit een lokaal boerendialect door een oplichter vertaalde teksten zou de normale consument nog niet tot aanschaf van een pindarotsje hebben verleid en dat nu begrepen de heren bij Yamaha na korte tijd prima. En dus werd De Zes gevraagd hoe dit probleem opgelost kon worden. Simpel: door de nieuwe modellen in een vrachtwagen te mieteren en met een fotograaf en fotomodellen door Europa te scheuren, onderweg herkenbare decors kiezend voor de opnamen.

De trip duurde alles bijeen een week of zes. Er werd in alle vitale delen van Europa gereden op de nieuwe Yamaha’s, gefotografeerd, gegeten, gedronken, overnacht en gehoopt op nog veel verheffender activiteiten. Maar het model in kwestie vond een lens het enige cilindrische ding dat ze in haar beurt kon velen, dus werd de Tour d’Europe in menig opzicht een trektocht. Wraak werd natuurlijk wel genomen, bijvoorbeeld door het kind wijs te maken dat we ’s ochtends om 5 uur uit Luxemburg moesten vertrekken. Of we haar om 4 uur konden wekken. Nou, dat kwam mooi uit, want toen kwamen we net terug van een plezante nacht in Luxemburgse clubs. Flink op de deur van Miss Zutphen kloppen en hop, naar bed. Toen we tegen de middag wakker werden, zat ze nog met haar koffertje in de lobby. Die dingen.

Maar eerlijk is eerlijk, het waren genadevolle weken, waarbij we ons enige malen per week bij Jean melden die geheel alleen het kantoor in de Marnixstraat bemande en elke vrijdag een factuurtje maakte aan Yamaha met een voorschot op de reis- en verblijfkosten van Team Peilkens.

De expeditie verliep bijkans vlekkeloos. Goed, eenmaal raakte de uitlaat van de gehuurde vrachtwagen los, waarna ik met hulp van een forse tang een spijltje uit de trapleuning van het hotel in Frankrijk knipte om de uitlaatpijp mee vast te kunnen zetten. Helaas kwam een kamermeisje die trap op toen ik aan het knippen was, zodat ik moest uitleggen dat we van de geheime dienst waren en monsters namen van verdachte trapleuningen om die te onderzoeken op het goudgehalte. En eenmaal werd een liftster meegevoerd die er gewoon niet meer bijpaste, waardoor ze op mijn schoot honderden kilometers moest afleggen. En ja, dat biedt kansen, maar nee, als de abrikozen gevoelloos worden doordat een griet met puntbillen de bloedtoevoer afknelt, kan de banaan het wel vergeten. U merkt het, ik had ooit vakantiewerk in de groente- en fruitsector gedaan. De schade werd die nacht overigens ingehaald, want ze bleek ons hotel toch aantrekkelijker te vinden dan een bevlooide jeugdherberg en stond deemoedig toe dat de chauffeur en de cameraman (ik dus) zich van haar fruitmand bedienden. De volgende ochtend zetten we haar op een plekje langs de weg af waarvan ze dacht dat het een kansrijke uitgangspositie voor verder liften was. Wij gingen in de buurt foto’s maken en toen we tegen de avond terugreden naar het hotel, stond ze er nog. En dan sta je toch als sociaal individu voor een dilemma: laten staan of te eten geven en wederom een poging wagen om de courgette te planten. Menslievendheid zorgde voor het laatste. Ik was een toffe peer, toch.

OPGELET! De Ollie Peilkens dag loopt flink uit de hand met boeken, unieke t-shirts en nog wat verrassingen. Kom dus 25 september naar de Ollie Peilkens dag in Hilversum bij Van de Kuinder motoren.