Karel Hubert Presenteert: De avonturen van Ollie Peilkens - Deel 38

Karel Hubert Presenteert: De avonturen van Ollie Peilkens - Deel 38

Door: divtag op 

vrijdag 16 juli 2010

Aflevering 38 – waarin Ollie P. motorfietsen gaat testen

Het leven rommelde voort. Ik werkte bij de Amerikaanse uitgever van LezersLiefde voor 1300 gulden bruto in de maand en met dat geld kon ik net motorrijden en ook net af en toe de drank kopen die nodig was om mezelf en bedgenotes te bedwelmen. Ik was te jong voor een verleden, had geen idee van de toekomst en behielp me dus maar met het heden.
Toen viel een brief in de brievenbus. Post krijgen was voor veel bewoners een mirakel, want de in de centrale hal bijeengevlochten brievenbussen werden vooral gebruikt om in te wateren. Je moest snel bij je post zijn, anders had je natte fanmail. Maar mijn bus lag hoog en dus inderdaad droog.

De brief was van Eduard Vork, de gelouterde hoofdredacteur van De Harde Heraut. Hij had mijn verhaal over mijn Oost-Europese motorreis keurig geplaatst, zoals afgesproken in zes afleveringen en tegen betaling van 260 florijnen per plaatsing. Het feuilleton had de lyrische titel De Nieuwe Nomaden gekregen en had nogal wat brieven van lezers opgeleverd. De inkomende post was te verdelen in twee groepen: mensen die per direct hun abonnement opzegden en dames die weleens een stukje met de auteur wilden gaan toeren. Helaas voor de auteur was de laatste categorie reacties ongeveer honderd keer zo klein als de eerste. En als u weet dat er vijftig opzeggers waren, kunt u dus uitrekenen dat ik met een half vrouwtje op toertocht ben gegaan. Ze was inderdaad nogal klein.

De Heer Vork stelde mij voor maandelijks een halve pagina over motorfietsen te gaan schrijven voor De Harde Heraut. Hij bespeurde – zo schreef hij – een toenemende interesse voor motorrijwielen en aangezien de vaste autoredacteur (de legendarische Koos Meulman) een pesthekel had aan alles wat minder dan vier wielen had, was het idee ontstaan om de auteur van De Nieuwe Nomaden een aanzoek te doen. "Ondanks of wellicht juist dankzij je ruwe stijl en soms misselijkmakende gebruik van bijvoeglijke naamwoorden, heb ik de illusie dat het deel van onze lezers dat een rijbewijs A op zak heeft met interesse kennis zal nemen van nieuws over motorfietsen, toertochten en hulpmiddelen.", schreef Vork. "Ik verwacht wel dat je de rubriek - die "Twee wielen, één gedachte" zal gaan heten - met enige aandacht gaat vullen. Een rijimpressie van een nieuw model wordt dus niet – ik herhaal: niét – geschreven op basis van de uit een vouwblad gehaalde informatie maar door een rijklaar exemplaar op te halen bij de dienstdoende invoerder of verdeler!" U leest het: Vork had niet – ik herhaal: niet – op de Proza Academie gezeten en was schrijftechnisch ergens in de jaren '30.blijven hangen. Maar de oude sukkelaar gaf me hiermee wel een podium, waarop ik mijn niet geringe kwaliteiten en nog ontluikende talenten op literaire wijze kon presenteren aan een in potentie idolaat publiek dat al jaren smachtte naar de troostrijke woorden van een in aanleg briljante man. Zo, ik had dus wél tijd doorgebracht op de Proza Academie!

Het eerste ding dat voor een rij-impressie in aanmerking kwam, was Benelli's nieuwe Tornado 650. Ik haalde 'm bij een dealer op en mocht er een weekje mee rondrijden. Ik reed er mee naar mijn werk bij de Amerikaanse uitgeverij en constateerde bij het afstappen dat ik geen enkel gevoel meer in handen, voeten en oren had. Erger nog: pas bij de koffie signaleerde een vreemde tinteling dat er ook weer bloed naar de radijsjes stroomde. "Lekker ding!", zei mejuffrouw Van der Doos zoet, gelukkig niet naar zichzelf maar naar de Benelli wijzend. "Nou, hij trilt nogal venijnig. Zou je een stukje achterop willen om te beoordelen of het aan mij ligt? Het is voor een test in de Harde Heraut.", zei ik. Tijdens de lunchpauze stapte ze dapper op. Na twee minuten begon ze in mijn nek te bijten en even later greep ze me vol in de fruitmand. "Benelli Tornado 650 – opwindende wervelwind" stond een week later in de krant.

Link: Komt u ook naar de Ollie Peilkens Dag?