Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 4

Hoofdstuk 4 – waarin een zijspan gewoonweg moet

Ik moet u even bijlichten: ik was aan het begin van de tachtiger jaren mezelf niet. Voor velen zal dat puik nieuws geweest zijn, maar voor mij niet. Voor het eerst begon ik bij mezelf een onbedwingbare behoefte te ontwaren om alleen maar dingen te doen die niemand deed. De kennelijk manische wil bijzonder gevonden te worden had al eens eerder de kop opgestoken, maar kwam nu wel erg stevig aanzetten. Dat leidde tot het ontstaan van de meest debiele motorfiets die ik ooit gehad heb.Met de omgebouwde XT 500 Spaniel had ik één Classic Reliability  Trial gereden en nog verrekte goed ook: ik kreeg een Award, hetgeen erop duidde dat je onderweg niemand doodgereden had, geen oude vrouwtjes had betast en min of meer op tijd was binnengekomen. Tijdens die trial had ik weer mogen genieten van de producten van de Engelse ziekte: driewielers. Ze waren er weer in tal van olijke uitvoeringen, maar altijd onhandelbaar, gevaarlijk en akelig. Ik was er dus al snel verzot op.Thuisgekomen ging ik op zoek naar iemand die de Spaniel van een trialzijspan kon voorzien. Die vond ik in Brabant, waar de enige man woonde die zo’n bespottelijk ding bij wedstrijden inzette. Tegen inlevering van een maandsalaris bouwde hij het gewenste aanhangsel en was ik dus eigenaar van de meest nutteloze brommer op het continent. De gedachte was dat ik Jopie zover zou krijgen dat ze in het bakje ging staan om dan een uur of twintig in de snerpende kou door Engeland te gaan rijden, bij de volgende Trial.

Weleens een zijspan bestuurd? Zo ja: mooi. Zo nee: niet eens aan dénken. In linkerbochten is het een belabberde motor, ga je naar rechts dan is het een besodemieterde auto. Bij de eerste testrit, meteen maar met een dik ingepakte Jopie als ballast, reed ik bijna de lokale drogisterij binnen, waarop de baal kleding in het bakje ineens buitengewoon hard bleek te kunnen krijsen. Motorkees Klundert wierp één blik op de gewiekste combinatie en schudde het droeve hoofd. “Je kunt er ook niet mee triallen, want daarvoor is die XT veel te zwaar. Misschien kan je ’m het beste in de huiskamer planten zodat je er elke dag aan herinnerd wordt wat een stupide lul je bent.” Vrienden zijn er om de waarheid te zeggen.Maar de behoefte bijzonder gevonden te worden kreeg er geen duurzame deuk door. Het zou tot een bizarre wedstrijd leiden (zie het volgende hoofdstuk) en tot steeds vreemder gedrag tegenover wildvreemde dames en deernen. De knipperbolrelatie met Jopie vormde de basis voor het normale leven, maar er speelde zich nog wat levens daarnaast af. De vreemdste was wel die met de samenwonende Polly. Ik had haar ontmoet bij een lokale zwendelaar die het vermogen van oudere dames zo belegde dat hij er tamelijk rijk van werd en de bejaarde schatten net genoeg overhielden om niet in portieken te hoeven overnachten. Voor hem ontwikkelde ik het legendarisch geworden blad ‘Oud Geld’ (na de rechtszaak verbasterd tot Fout Geld, natuurlijk) waarin de werkwijze van de beleggingsexpert zorgvuldig werd verschimmigd. Polly hielp de schurk als secretaresse en was zo timide dat ze al een rood hoofd kreeg als de telefoon ging. Ze had het sufste leven dat je kunt leiden, maar bleek gevoelig voor spannende suggesties. Die schreef ik – kinky! – op een velletje papier, dat door mij in een mooie envelop in de vlak bij haar kantoor staande prullenbak werd gelegd; tijdens haar lunchpauze kwam ze dan langs wandelen en viste de envelop uit de bak. Ze ging dan op een nabij staand bankje zitten lezen, werd dan paars en kwam die avond naar een buurthotel om de suggesties in woeste praktijk om te zetten. Ik bleef altijd kijken of ze de envelop daadwerkelijk oppikte en bij de vijfde keer moest ik toezien hoe net voor haar een wat ouder, sjiek ogend ding een zakdoekje wilde weggooien, de envelop zag, pakte, opende en de brief eruit trok. Ze las het voorstel met zelfs op vijftig meter afstand hoorbaar versnellende ademhaling, stak de brief daarna in haar tas en beende naar huis. Haar man zou die avond uitgenodigd worden dingen met haar te doen waarvan hij het bestaan niet wist.

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 4

Reacties   

0 #1 Guest 24-12-2010 13:48
Zijn er nog foto's van de XT met zijspan?? :lol:
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Peilers

peilers

sjop