Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 25

Hoofdstuk 25 – waarin Moto Guzzi het te kwaad krijgt

Wat is dat toch met Moto Guzzi? Volgens de nogal heterofiele motordetaillist Klundert is het een nichtenmerk. Ik heb er in de loop der jaren een aantal gehad, bereden en ingeruild. Een Stornello 160 waarop ik overkwam als een dik kind op een strijkbout. Een Nuovo Falcone, waarmee ik dankzij het enorme vliegwiel een solide bijverdienste als scharensliep had kunnen verwezenlijken. Een California die zijn olie over mijn instappers spoot. Een Le Mans waarbij het zichzelf oprichtend karakter mij sterk deed denken aan mijn vader na de scheiding. Het Guzzi-avontuur eindigde voor mij ergens in de jaren ’80, maar het waren er toch maar mooi vier! Daar staan veertien Yamaha’s, acht Triumphs, vijf Honda’s, drie Aprilia’s en drie Suzuki’s tegenover. Plus een Ossa, een MZ, een Harley-Davidson (foutje) en een Vespa...
Karel_Hubert
In mijn persoonlijke balboekje staat Guzzi dus op de vierde plaats. Ik moet er iets in gezien hebben, maar ik heb geen flauw idee wat. Sterker nog; in erotische zin scoorden álle Guzzi’s een moddervette onvoldoende. Bij het zien van de Stornello vroegen vriendinnetjes zich af of ik kinds geworden was en tijdens een TIA een brommer had gestolen. Op de Falcone ben ik samen met mijn eerste echtgenote bijna doodgevroren zodat het erotische de vorm aannam van het langzaam ontdooien der geslachtsdelen. Enige tintelende wapenfeit van de California was dat ik er een meisje op heb vervoerd dat zo minderjarig was dat ik er het Belgische hotel niet mee in kwam. En na een ritje op de Le Mans had ik meer behoefte aan een zakdoek en een glas warme melk dan aan iets lustigs met twee benen. Ik kan slechts constateren dat Guzzi’s het lustgevoel onderdrukken, in elk geval míjn lustgevoel.

Dat kan ook komen doordat ze allemaal iets tragisch hebben, met die twee naar buiten stekende cilinders. Zeker, een BMW Boxer heeft dat ook, maar die is zo lelijk dat het kan, zoals je ook bij het naar de BMW-krachtbron vernoemde hondenras kunt zien. Bij een Guzzi is het net alsof een plastisch chirurg iemands oren heeft verwijderd om ze er verkeerd om weer aan te naaien.

Ik vertel u dit allemaal omdat ik moet opbiechten dat van alle motorfietsen in mijn leven slechts één machine rechtstreeks tot sex heeft geleid, ergens in 1986. De machine in kwestie was een van het leger overgenomen 350cc Triumph motorfietsje. Ik had het dingetje gekocht, het legergroen netjes bijgepenseeld en reed er op een zonnige dag mee langs de decadentste rivier van ons land, de Vecht (van het bekende lied Vecht, Huil, Bid, Veeg en Bewonder). Toen ik gestopt was om wat te drinken en op een terras was gaan zitten, kwam een vrouw van stevig in de vijftig naar me toe. Ze ging naast me zitten en vroeg of ze iets mocht vragen. Dat mocht. En dus vroeg ze: “Zou mijn man uw motorfiets even mogen lenen? Om hier een paar keer langs te rijden?” Omdat ik de Triumph voor erg weinig gekocht had, kon ik geen bezwaar maken: bij de landmacht was het ding ook als een hoer door iedereen bereden. Ze ging naar binnen en keerde na wat best een flinke tijd was met haar man terug: het stel bleek eigenaar te zijn van het café. De man was wat ouder dan zijn vrouw en tot mijn vreugde gestoken in een legeruniform. Hij trapte de Triumph probleemloos aan en reed daarna een keer of zes langs, waarbij hij bij het zien van zijn vrouw de hand aan de pet bracht. Ze stond er met een diepe blos op de wangen bij te glunderen. Toen hij terugkwam, zei hij simpel: “Zo heb ik haar leren kennen. Ik was ordonnans en zij werkte hier. Dit maakt mooie herinneringen wakker, hè Ans?” Opnieuw verliefd gingen ze naar binnen en ik meende snel daarna te horen hoe een bed begon te kraken. Kijk, ik wéét dat er ook Guzzi’s gebruikt zijn in het leger, maar ik weet ook dat zo’n legergroene V-twin er niet in geslaagd was Ans weer op te winden. Het zit gewoon niet in dat merk.

Link: De avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m 52)
Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m heden)

Het nieuwe boek is er al! U zou eigenlijk moeten wachten tot december (zolang loopt het feuilleton op ons aller Oliepeil), maar u kunt het boek "de verdere avonturen van Ollie Peilkens" met hoofdstuk 1 /m 52 nu al te pakken krijgen! Vanaf 14 mei a.s. liggen er bij de Hilversumse motorzaak van Nico van de Kuinder 25 stuks klaar voor de liefhebbers. GRATIS, op basis van op = op. Bij binnenkomst melden dat je Vriend van Oliepeil bent is genoeg!

 

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 25

Peilers

peilers

sjop