Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 26

Hoofdstuk 26 – waarin het droomkantoor gevonden wordt

Kantoren hebben een ziel. Een flutziel of een superziel, maar als je ergens een tijdje hebt gewerkt, weet je wel of je je er lekker voelt of dat een plaatsje in een varkensstal te prefereren is. Het ultieme kantoor vonden we onverhoeds, aan een Naardense vaart. Het was de eerste verdieping van een industrieel pand. Tot voor kort werden er hoezen voor vliegtuigstoelen in elkaar genaaid, zodat het pand véél stopcontacten had en naar het zoete zweet van de uitgebuite naaistertjes rook. Het bestond uit een grote open ruimte, wat losse kantoren en een centrale gang met een glazen vloer. Als de benedenbuurman, een creep die brilmonturen zónder glazen verkocht, het licht aan hield, was de vloer fraai verlicht. Ik zag het meteen voor me: woeste sex met een zigeunermeisje op de verlichte glazen tegels, terwijl in het trappenhuis het Westlands Mannenkoor het thema van de Glazen Stad zong. Dat zou nooit lukken, maar nogal wat andere fantasieën werden hier werkelijkheid.
Karel_Hubert

Al snel werkten er zo’n zestien mensen hier, werden er douches aangelegd voor na het hardlopen (en om de eronder gestalde monturen zeiknat te laten worden) en werd een droomkamer ingericht ‘om inspiratie op te doen’. Nou, zo kon je dat wel noemen, zeg! Er waren meer kruisbestuivingen tussen de mensen van ons bureau dan bij een tulpenteler met imkerpassie.

 

De brede, lange gang leende zich voor alles. We konden er badmintonnen en na afdekking met kunstgras werd er zelfs gegolfd. De bedoeling was dat er geput werd, maar omdat ik alleen maar hard kon slaan, ging er met  regelmaat een bal door de ruiten, de trekvaart in. De brillenslijter onder ons kwam dagelijks klagen over vreemde geluiden, lekkages, dingen die uit het raam vielen en algeheel kabaal. De engerd hees elke dag een vlag met een bril erop. Een eenvoudig vervalste brief van de Hoge Raad van Adel maakte hem hard duidelijk dat zulks uitsluitend bij zonsopgang diende te gebeuren en dat de vlag bij zonsondergang gestreken en ceremonieel opgevouwen moest worden. Zo maar een beetje een vlag hijsen en naar beneden halen kwam hem op 250 gulden boete per keer te staan. En dus stond de oen vanaf dat ogenblik bij zonsopgang voor het pand, met zijn soepvlag.

Het meeste tumult werd veroorzaakt door het over de glazen tegels fietsen met een eenwieler. Ik had in een vlaag van gekte les genomen op de Circusschool, waar jongens en meisjes op grote ballen liepen, elkaar met een zweep een peukje uit de bek sloegen, met fakkels jongleerden en op een twee meter hoge eenwieler pirouettes draaiden. Ik was de oudste leerling en kon na een reeks potsierlijke valpartijen en afgrijselijke duikelingen heel aardig op een laag eenwielertje rijden. In de gang ging dat perfect, maar bij elke scherpe draai piepte het rubber afgrijselijk snerpend op het glas. Op een dag zat aan de ene zijde van de gang de knoestige Robert C. Bunsjelo met een nieuwe klant. Robje zat met zijn gezicht naar het raam dat zijn kantoor van de gang separeerde. Ik ontdeed mij van alle kleding, deed alleen een stropdas om en stapte op de eenwieler, een dienblad in de hand. Vervolgens peddelde ik de gang door, langs het raam van Rob. De goede man verfde zijn haar, maar hij werd in eentiende seconde grijs. Ik reed nog een keer terug en zag dat hij de klant meegetroond had naar de andere kant van zijn kantoor, waar hij hem wees op een boeiende wandkaart. Nadat ik me weer aangekleed had, ging ik naar Rob om de nieuwe klant een hand te geven. De man had van het hele schouwspel niets gezien. Toen ik de grote ruimte aan de ándere kant van de gang binnenkwam, ging er een warm applaus op. Daar had iedereen alles gezien; niet alleen mijn eigen mensen, maar ook twee vrouwelijke managers van onze grootste klant die ik nu pas zag. “Kan je dat ook met je kleren aan, of glij je dan teveel op het zadel?”, vroeg de een. “Dat” kleine ding vlak voor het zadel, stuur je daarmee?”, vroeg de ander. Ik besloot voortaan de broek erbij aan te houden.

Link: De avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m 52)
Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m heden)

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 26

Peilers

peilers

sjop