Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 28

Hoofdstuk 28 – waarin vrouwen een obsessie dreigen te worden.

Vrouwen zijn anders dan mannen en dat is ook de bedoeling. Je zou kunnen zeggen dat vrouwen en mannen even sterk verschillen als motorfietsen en dorsmachines. Het is elegantie versus lompheid, zwierigheid versus hossen, vernuft versus domme kracht. Ook anders: met een dorsmachine verdien je geld, met een motorfiets niet. Maar dit terzijde. In de drommelse jaren tachtig was ik nog sterker in de ban van ‘het tweebenige wezen zonder zaakje’, zoals Koos Meulman de vrouw meende te moeten aanduiden. Maar ja, de verkeersredacteur van De Harde Heraut had wel meer vreemde typeringen. “Een stalen ros kan geen motorfiets of rijwiel zijn. Een ros is een paard en dat domme dier heeft VIER benen. Een stalen ros is dus een auto!”, brieste hij ooit na het lezen van een stukje van mijn hand. Ik wierp tegen dat rosbief volgens zijn redenering dan ook paardenvlees moest zijn, maar kreeg een asbak naar mijn hoofd. “Lulhannes, dat komt van ROAST BEEF en is dus rundvlees!"
Karel_Hubert
Ik breng Meulman hier ter sprake omdat hij een merkwaardige relatie tot vrouwen had. Hij woonde strikt alleen, had twee vriendinnen. Met de een ging hij altijd op zaterdagavond aan het zuipen. “We hebben voor de eerste slok altijd vreselijk zin in elkaar”, vertelde hij. “Maar we worden altijd zo dronken dat het er niet van komt. Prima voorbehoedmiddel, drank.”  Met de tweede had hij naar eigen zeggen een bijzondere, intellectuele relatie. “Zij praat nog over Heidegger als ik ‘m alweer aan het wassen ben. Als ik wil dat ze ook eens gierend komt, fluister ik tijdens het hele erge een stukje Wittgenstein in het oor. Werkt  beter dan een pan oesters.”

Ik moest aan Meulmans simpele wereld denken, omdat ik een totaal ridicule behoefte ontwikkelde. Het spitse zich toe op de verovering van juist die meiden die helemaal niks met me te maken wilde hebben. Ik was volledig ongevoelig voor avances van lieve vrouwen die me wel leuk meenden te moeten vinden: ik vond er helemaal niks aan. Later ontdekte ik met de Honda CBF 1000 het equivalent van zo’n aardige, altijd lieve, nooit boze vrouw: stomvervelend. Toen ik de specificaties nalas zag ik het ineens: het stond er zwart op wit: boring.

Op kantoor werkte een bevallig meisje dat bedeesdheid paarde aan vreemde gedragingen. Zo legde ze na elk telefoongesprek de hoorn langzaam met twee handen terug (alsof ze een baby in een wiegje neervlee) en prevelde: ‘rust zacht, lieve klant.’ Ze was niet mooi, maar apart, niet lekker, maar intrigerend. Ze was onweerstaanbaar voor de op uitdagingen jagende heer Peilkens. Ik begon haar te bestoken met briefjes in alle soorten en maten, maar met maar één bedoeling: ik moest en zou haar hebben. Elke dag kreeg het arme kind minstens tien briefjes: gedichten, observaties, uitnodigingen, scabreuze opmerkingen, korte verhalen, psychologische analyses, droombeschrijvingen en noem maar op. Ze moest helemaal niks van me hebben en borg elk briefje zuchtend op in een ordner waarop ze met grote letters Liefdesverklaringen O. Peilkens zette. Na twee maanden stonden er drie ordners in haar kast. Ze werd het bij het in gebruik nemen van de vierde map zo zat dat ze een briefje terugschreef. ‘Als je belooft me verder met rust te laten, mag je me vanavond van 8 tot 10 hebben.”  Wat volgde was de meest traumatische gebeurtenis in het jonge even van O. Peilkens. Ik beloofde wat ze vroeg, zij kwam om acht uur langs en toen ze om precies tien uur vertrok had ze me dingen laten meemaken waar een peloton getrainde animeermeisjes een punt aan kon zuigen. En dat wilde ik natuurlijk opnieuw beleven! Maar ik had beloofd haar niet langer lastig te vallen! Nondeknetter, wat een dilemma. De volgende dag kwam ze niet op kantoor. Ze had ontslag genomen bij Jean en hem de ordners gegeven. Ik heb de inhoud onlangs herlezen. Wat een totale gekte. Ik bied haar alsnog mijn excuses aan. Nót!

Link: De avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m 52)
Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m heden)

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 28

Peilers

peilers

sjop