Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 29

Hoofdstuk 29 – waarin motorfietsen een obsessie dreigen te worden

Even tijd voor bezinning! Wanneer het precies begon, weet ik niet. De eerste vijftien jaren van mijn motorrijdende leven heerste er rust; ik kocht een motorfiets, reed daar een aantal jaren op en verkocht ‘m dan omdat er iets beters in de winkel stond. Het doodnormale consumptiegedrag van de burgerman. Maar ergens aan het einde van de jaren ’80 veranderde dat. Ik kocht een motorfiets, reed erop, begon me te ergeren en ruilde het ding met een ongehoorde snelheid in. Hoe snel? Nou, het record stond lange tijd op naam van een Yamaha TDM die ik met 86 kilometer op de teller bij de handenwringende motorverdeler Klundert inleverde. Later zou een Yamaha MT-01 (72 kilometer) de koppositie overnemen; de ultieme actie was in 2010, toen ik een Honda VFR1200 inruilde nog vóórdat ik er een meter op gereden had. U mag uit het noemen van dit jaartal afleiden dat het kolderieke koop- en verkoopgedrag inmiddels ruim 20 jaren beslaat...
Karel_Hubert

Waarom ergerde ik me aan de verschillende aankopen? Deels had het te maken met een steeds groeiende kwaadheid over sukkelige constructies. Een voetsteun die van een Harley afviel: weg met het hele ding. Een neurotische gasreactie bij een Yamaha: opdonderen! Een irritante trilling bij een V-Strom: je mag ‘m hebben. Deels had het ook te maken met het bliksemsnel uitgekeken raken op een bezitting. Ik kon me vreselijk verheugen op de komst van een nieuwe tweewieler, maar moest dan toch telkens weer constateren dat de glans er na de eerste rit goeddeels af was en dat het vorige ding zo slecht nog niet was. Natuurlijk had ik kunnen bedenken dat het probleem nooit echt in de motorfiets school, maar in mijzelf, maar een psychiater was minder aardig dan Klundert. Ik kocht mij liever uit de frustratie dan er iets aan te doen.

 

Later concentreerde de afkeer zich vooral op de windbescherming of wat daarvoor door moet gaan. De eerste tien motorfietsen waarop ik reed, hadden geen plastieke waren rondom de koplamp om je uit de wind te houden. Die wind hoorde erbij en was zelfs aangenaam. Maar geleidelijk moesten hele en halve kuipjes en transparante keukendeuren je extra comfort schenken. Dat lukte bij mij nooit. Ze zorgden voor gebulder, gegier en gefluit. Dat had ik natuurlijk vóór de koop kunnen ontdekken, door een elementaire proefrit te maken. Maar zeker in de jaren ’80 en ’90 was het vrijwel onmogelijk een probeertocht te regelen: de motorhandelaren hadden er gewoon geen motorfietsen voor. En dus waren de eerste kilometers ná de koop in feite een proefrit. Klundert wachtte altijd in spanning af; hij had zelfs een klant die geïnformeerd wilde worden als ik een nieuwe motorfiets had gekocht: hij kwam dan na een paar dagen vragen of hij de inruiler van Peilkens mocht zien. Ik heb de man decennialang aan goedkope, nog niet ingereden machines geholpen.

En dan was er nog het punt van de duozit. Ik heb heel wat vrouwen, een enkele man en één type dat niet kon kiezen achterop gehad: ik kan niet zeggen dat het een onverdeeld genoegen was. Ja, de toen met een tot janken aansporende schoonheid gezegende actrice Willemien van Rammelzooij achter je hebben, dat was smakelijk. Een op mijn oude zuster duwende Italiaan achterop naar Schiphol vervoeren, met zijn koffertje tussen ons in, dat was vermakelijk. En het jonge zusje van een fotograaf naar de TT meenemen om haar in de verlaten Yamaha-truck met mijn uitlaat te laten spelen, dat was feestelijk. Maar om nou te zeggen dat ik het plezierig vond iemand achter me te voelen, nee. De meeste motorfietsen zijn daar ook helemaal niet voor gemaakt, zodat de passagier comfortabeler op een broodmes kan gaan zitten dan achterop. Maar goed: het slagveld overziend loop ik iets meer dan één op één: ruim 40 motorfietsen in iets minder dan 40 jaar. Bij de koop van mijn 50ste, geeft Klundert een feestje dat ik wel zelf zal moeten betalen. Goede deal voor de dealer.

Link: De avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m 52)
Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m heden)

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 29

Peilers

peilers

sjop