Karel Hubert Presenteert:- De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 34

Hoofdstuk 34 –waarin reclame voor mijzelf werkt

Een reclamebureau heeft veel weg van een viezerikenhuis. In beide etablissementen probeert men het de klanten naar de zin te maken, kijkt men niet op van vreemde verzoeken en wordt exorbitant veel geld gevraagd voor wat geboden wordt. Je mag daaraan toevoegen dat in beide gevallen diensten worden aangeboden die maar kortstondig plezier bieden en die de klant ook prima zelf kan uitvoeren als hij wat tijd over heeft. Maar men wordt klant omdat men alleen aan zijn gerief kan komen door de baas te spelen en eigenlijk wordt alleen dáár voor betaald. Uit dit verhaal mag u opmaken dat reclamemakers en snollen weinig hoeven te kunnen en dat klopt. Ze moeten vooral kunnen suggereren dat ze iets kunnen. Beide beroepen trekken dan ook primair variété-artiesten aan die bij machte zijn hun onbenul te camoufleren met een opgepompt ego. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Copywriters die kunnen schrijven, art directors die kunnen ontwerpen, madames die kunnen ademhalen door hun oren. Maar ze zijn schaarser dan Ducati’s in Burundi.


Natuurlijk behoorde ik zelf tot de genoemde uitzonderingen, omdat de Proza Academie mij van een schrijfbrevet had voorzien. En Jean had een zo groot segment van zijn priesteropleiding voltooid dat hij als zielverzorger echt iets voor de getormenteerde klant kon betekenen. Voor de rest bestond ons bedrijf uit goed ogend en redelijk aardig flutvolk. We hadden de groei vergezeld laten gaan van het aantrekken van twee adjunct-directeuren die tot de categorie ‘bezitters van een caravan met voortent’ gerekend moesten worden. Ze konden nog minder dan de gewone medewerkers, maar spraken een soort geheimtaal die klanten deed vermoeden dat ze wel iets konden. We konden hun werkzaamheden dus factureren en daar ging het toch vooral om.

Op het hoogtepunt zaten er zo’n twintig dames en heren in het kantoor met de glazen gang. Daar zat welgeteld één motorrijdster tussen, een getroebleerde vrouw die zo overhoop lag met de wereld dat ze zichzelf ook uit vliegtuigen liet vallen. Ze was godlof heterophyl en dus geen concurrentie in de jacht op de andere dames. Ik had dus de mogelijkheid om de meisjes uit te nodigen voor duoritten en omdat we behalve de twee adjuncten louter deernes op de loonlijst hadden staan, kreeg het zadel nauwelijks de tijd om af te koelen. Dat zou je tenminste denken, maar de enige die achterop wilde was een bisexuele tekstenmaker die heel duidelijk maakte waaraan hij zich bij het optrekken ging vastgrijpen.

Onder de dames bevond zich de fraaie Laura die met iedereen meeleefde, ook als daar geen enkele reden toe was. Ze leed dus fraai met mij mee telkens als een relatie misliep of een obsessieve passie niet beantwoord werd. Het was alsof ik reclame voor mijn ellende maakte en reclame – zo weet ik – werkt. Ze stamde uit een fel christelijke, maar zeer rechtschapen familie waar zonder succes veelvuldig gebeden werd. Het zat de ouders in het leven niet echt mee, maar elke tegenslag werd uitgelegd als een test, waarmee het opperwezen wilde onderzoeken of hun geloof wel bestand was tegen persoonlijke rampen. De lieve moeder vond het al een wonder als ze een boterham liet vallen en de besmeerde kant lag boven. Maar de solide vader had in Indië gevochten en had daar dag in dag uit op een Norton gereden. Toen ik iets met Laura kreeg, vertoonde hij dan ook een enorm enthousiasme voor het motorrijden; bij eerdere confrontaties met vaders was mijn liefhebberij slechts op grote zorg gestuit. Eén man had ooit tegen me gezegd: “Dat mijn dochter onder je ligt vind ik minder naar dan dat ze achter je zit.” Mijn aanbod om het kind voortaan dan maar voorop te nemen, had hij verkeerd begrepen.

Laura werd mijn tweede echtgenote en haalde kort daarna haar motorrijbewijs, hetgeen haar op een Honda Transalp en een leren broek kwam te staan. Het zou uiteindelijk niet genoeg zijn om tot een duurzaam huwelijk te voeren, maar het feest was er niet minder om. Jean en motorrijdende makkers schonken het bruidspaar een buitenboordmotor. Zonder boot. Dan weet je het wel.

Link: De avonturen van Ollie Peilkens (deel 1t/m 52)

Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens (deel 1 t/m heden)

Karel Hubert Presenteert:- De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 34

Peilers

peilers

sjop