Karel Hubert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 47

Hoofdstuk 47 – waarin de mountain bike ontdekt wordt

Jaja, we kennen dat verhaal nou wel: mountain bikes ontstonden aan het einde van de wulpse jaren ’60 in Californië. Maar Klundert en Peilkens waren in de jaren ’80 de eerste vaderlanders die het volkomen bergloze Nederland onderwierpen aan de terreur van de genopte fietsband. We hadden bedacht dat we van motorrijden niet bijster fit werden, maar dat we wel wilden sturen. De bergfiets bood daar alle gelegenheid toe. Het waren in die vroege tijden twee groepen gekken die de natuur intogen op de bolle fietsjes: fietsfritsen die weleens wat anders wilden en motormaaikes die zich afvroegen hoeveel pk ze zelf konden produceren. Overal waar je kon crossen, kon je met de bergfiets prima terecht: ruiterpaden, boswegen, landstraatjes en gewoon dwars door de ongebaande natuur. Al spoedig maakten we ‘en petit comité’ het Gooi onveilig. Vooral het geruisloos benaderen van bejaarde wandelaars en het dan luid ‘opzij!’ briesen, verschafte veel genoegen. We waren al snel even gehaat als de mannen die op off-roads voren in de hei trokken.

 

 

Het bergfietsen had nog iets aangenaams: het trok in tegenstelling tot motorisch crossen wel degelijk vrouwen aan die in hippe pakskes gestoken kleur gaven aan de uitjes. En de mooiste uitjes waren die naar de Ardennen. Klundert kinkelde zijn bus vol fietsen, het gezelschap toog richting Bastogne en gáán! Een hele dag ploeteren in de zekerheid dat des avonds een magnifiek maal bereid zou worden in zulke zaken als Chez Piemeltje en Aux Trottoir. Het vaste gezelschap bestond uit vier mannen en vier vrouwen die in diverse samenstellingen door de heuvelen vlogen. De vrouwen zorgden voor vertier en hoogstaand amusement. Dan weer ging er eentje remloos een helling af, dan weer sloeg er een over de kop, het was groots. Maar ook de mannen konden er wat van. Ene Frank wilde laten zien hoe hij elegant de afstap van een steile rivieroever kon nemen, door het voorwiel tijdig op te trekken. De man had vroeger een beetje getriald en daarbij naam gemaakt door dat op rubberen kaplaarsjes te doen. Bij een nogal modderige nonstop had hij een voetje gezet, waarbij zijn laarsje door de zuigkracht van de bagger van zijn voet werd getrokken. De kreten die hij geslaakt had toen hij laarsloos op de scherpe punten van de voetsteun de nonstop voltooide, moeten mooi geweest zijn. Maar goed: Frank zou het gezelschap voordoen hoe je door een fraaie sprong zo van de oever de rivier in kon fietsen. Hij was te laat met het optrekken van het voorwiel en werd voorover de plomp in gemikt, waar hij geruime tijd met zijn godzijdank gehelmde hoofd onder water vertoefde. Maar ook Klundert kon er wat van. De man kon uitmuntend sturen, maar was geen held in het kiezen van routes. Memorabel was zijn keuze een nogal steile, grassige helling af te gaan. Hij was al aan de afzink begonnen, toen ik de stoeltjeslift zag. Alleen door hem in een kamikaze-actie in te halen kon ik voorkomen dat zijn rit over de skibaan eindigde in een vijftien meter diepe smak op een asfaltweg of een botsing met reclameborden; die keuze had hij aan het einde namelijk.

Over de mountain-bike-avonturen schreef ik een goedbetaald verhaal voor De Harde Heraut. Daarin claimde ik dat dit type fiets in Noord-Holland was ontwikkeld en dat de naam een Amerikaanse verbastering was van het Westfriese ‘mijn teen’: daar werd namelijk door de eerste berijder overheen gereden. Ik had de onzin erin gezet om verkeers- en eindredacteur Meulman aan het schuimen te krijgen. Maar de man bleek op het cruciale moment ziek, waardoor de prietpraat ongeredigeerd in de krant kwam te staan. Meulman las het op zijn ziekbed en schuimde alsnog. Hij schreef me een brief waarvan één zin me lang bijbleef: ‘Misschien dat je je stupide fantasie eens kunt gebruiken om je voor te stellen hoe het aanvoelt als ik je straks de zak geef.’ Hij was op z’n best als hij pissig was, een beetje zoals ik.

 

Link: Avonturen van Ollie Peilkens deel 1 t/m 52

Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens deel 1 t/m heden

Karel Hubert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 47

Peilers

peilers

sjop