Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 48

Hoofdstuk 48 – waarin de motorfiets een maîtresse mooier maakt

Er is al heel wat afgewauweld over de overeenkomsten tussen een motorfiets en een dame. De meeste parallellen zijn zó vergezocht dat het zien van overeenkomsten tussen paaldansen en batikken van meer realiteitszin getuigt. Bovendien: als motorfietsen en vrouwen echt op elkaar zouden rijden, zijn alle motorrijdsters ineens lesbiennes en hoe lekker dat idee voor sommigen ook mag zijn, het is niet zo. En ik kan dat zeggen, omdat ik aardig wat vriendinnetjes met een motorrijbewijs heb gehad die geen enkele behoefte hadden aan het geven van een likje aan ander meisje...
Karel_Hubert

Toch hebben in mijn beleving motorfietsen en vrouwen wel een intieme relatie: ze kunnen elkaar krachtig versterken. Aan het begin van de tweede helft van de jaren ’90 kreeg ik kennis aan Laurentien, een voormalig fotomodel annex stewardess. Ze had niet alleen het type schoonheid dat volwassen mannen tot huilen brengt, maar ook een nogal avontuurlijke instelling als het om het fysieke deel van de liefde ging. We kregen een relatie van de betere soort en daar bedoel ik dan een relatie mee die mijn huwelijk met Laura niet in de weg zat en haar vrijheid van doen en laten niet beperkte. Als we elkaar zagen, vatte het behang bijna vlam. Bijna elke ontmoeting eindigde in slaande heibel, maar de tientallen trips die we gedurende een jaar of vijf samen maakten, maakten veel goed. Dat konden we ongestraft en onontdekt doen, omdat zij vloog en ik vaak op reis moest voor StrappHoneycunt. Even agendaatjes synchroniseren en de voorpret kon beginnen. Maar de mooiste ontmoetingen waren altijd in Egmond aan Zee. Laurentien woonde daar in een foute flat, maar wel vlak bij het strand. Ik ging er meestal op de motor heen en als ik vanaf Alkmaar naar de kust reed, proefde ik het zouter worden van de lucht. Vanaf die tijd associeer ik zeelucht met sex, hetgeen bij menige veerbootoversteek naar Engeland tot problemen heeft geleid, maar dit terzijde. Eerlijker is het om de motorfiets als het ultieme voorspel te beschouwen, want de enkele keer dat ik in een auto naar Egmond koerste, was de lol merkbaar minder. Ik ben me toen gaan afvragen wat het is aan een motorfiets dat het bij het rijden richting maîtresse me geestelijk en fysiek voorbereidt: het is alsof je langs de lijn warmloopt, in de zekerheid dat je mag invallen. Maar ook als ik ’s nachts of in de vroege ochtend terugreed en de kust de rug toekeerde, was daar datzelfde, aangename gevoel, nu gemengd met een milde weemoed. En dan bereidde ik me dus helemaal niet voor, ik was bezig met verwerken. Alsof je na de wedstrijd waarin je bent ingevallen nog even napraat over dat bloedmooie doelpunt dat je gemaakt hebt. Ik bedacht dat een motorfiets de magische kracht heeft om voor- en napret te verhogen, een beetje zoals een mooie wijn dat ook kan doen. Je moet dus een motorfiets helemaal niet met een vrouw vergelijken, maar met alcohol: het zijn beide roesmiddelen. Voor mij geldt dan ook nog dat ik beide roesmiddelen graag in grote hoeveelheden gebruik, maar – echt waar, agent - nooit tegelijkertijd.

 

Het grappige was, dat Laurentien niets met motorfietsen had. Als ik haar vertelde over mijn zilte voorspel op een Honda of Ducati, moest ze slechts glimlachen, hetgeen ik na die motorrit dan weer ongelooflijk sexy vond. Uitnodigingen om eens achterop te gaan, werden resoluut afgeslagen,  omdat ze zichzelf niet met een helm op en een apenpak aan achter een wat bolle, aanzienlijk oudere heer zag plaatsnemen. “Als je zulke dingen wilt, zoek je maar iemand anders”, zei ze. “Maar ik betwijfel of je dat zonder betaling gaat lukken.” Kijk zo kan je ook tegen motorrijden aankijken: als duozit-prostitutie.

Natuurlijk ging het uiteindelijk mis met mij en mijn stewardess. Bijna alles kwam uit, behalve de spanning van het op de motor naar Egmond rijden. Klundert reageerde uiteraard prozaïsch op mijn poëtische ontboezeming: “Volgens mij raak jij al opgewonden als je op de brommer naar de groenteboer rijdt. Je bent gewoon een viezerik.” Dat vonden Laura en Laurentien ook.

Link: Avonturen van Ollie Peilkens deel 1 t/m 52
Link: De verdere avonturen van Ollie Peilkens deel 1 t/m heden

 

Karel Hubert Presenteert: De verdere avonturen van Ollie Peilkens - Deel 48

Peilers

peilers

sjop