De relatie tussen de MotoGP en Indonesië is een haat-liefde verhouding. Men wil er graag rijden maar dankzij de politiek is het er onmogelijk. Zoals insiders zeggen: als je een reep chocola stuurt naar je geliefde in Indonesië betaal je 54% invoerbelasting over de verkoopprijs.
Het nadeel is echter, dat Indonesië een van de grootste markten is voor motorfabriekanten. Honda hieldt niet voor niets de MotoGP presentatie op een van de 17.508 eilanden. Het komt er op neer dat het allemaal één grote tegenstrijdigheid is, zoals wel meer dingen in Indonesië. Hun vlag is de Poolse, maar dan op de kop, en Tak betekent er "nee", terwijl dit in Polen naar "ja" vertaalt. Ten eerste ligt er geen fatsoenlijk circuit om op te racen, en de meeste paddockgangers zeggen dat ze er graag heen gaan zodra er een goede lap asfalt ligt, maar met de microfoon uit horen we iets heel anders van dezelfde heren. Corruptie maakt het onmogelijk. Doordat er in Indonesië niemand met politieke macht voordeel ziet in een MotoGP race, moet er dik betaald worden om het te kunnen organiseren. In Argentinië is de corruptie net zo erg, maar daar zien ze wel de voordelen, mede dankzij de Dakar Rally. Daardoor is het in Argentinië wel mogelijk. In Indonesië zijn de fans echter jong, behoorlijk jong. En zonder politieke invloed. Als je dan ook niet de financiële middelen hebt als jonge fan om een race op poten te zetten, en moet je dan ook nog eens de politiek omkopen om het toch voor elkaar te krijgen, dan wordt het helaas een onmogelijk verhaal.
Bron: Asphalt & Rubber
